1

1 De Zandbank 

Startpunt wandelroute door de Le Roy-gebieden...

Lees meer..

2

2 De Werf

 

Lees meer

3

3 Moestuinen Kraaiennest
Lees meer

4

4 De Bijenstal


Lees meer

5

5 Het LeRoy-huis


Lees meer

6

5 Het Wilgenbos


Lees meer

7

7 Ecokathedraal


Lees meer

8

8 Koepeltuin


Lees meer

9

9 Appelhof


Lees meer

10

10 Circuit


Lees meer

11

11 Pinetum


Lees meer

12

12 Stadswegtuin


Lees meer

13

13 Buurtvuur


Lees meer

14

14 Smulbos

 

Lees meer

15

15 Salamanderpoel

Lees meer

16

16 Bijentuin

Lees meer

17

17 Fruittuin

Lees meer

18

18 Moestuinen Want

Lees meer

19

19 Boomgaard Want

Lees meer

20

20 Duinen

 

Lees meer

21

21 Binnenhof

 

Lees meer

Smulbos

Nummer 14 op de kaart.

Het Smulbos ligt in het uiterste noorden van Lewenborg. Het is een ruig gebied, dat voortdurend in ontwikkeling is. Oorspronkelijk was het een paardenweide waar op een fikse stal stond. Dit stuitte op allerlei problemen, die het de Stichting LeRoy Groningen noopten naar alternatieven te zoeken. Aanwonenden van Wimpel werd gevraagd mee te denken en ideeën aan te leveren voor een nieuwe invulling. Er kwamen weliswaar ideeën naar voren, maar de wil om die met eigen inzet uit te voeren ontbrak. Besloten werd daarom om in eerste instantie niveauverschillen aan te brengen om zo de diversiteit te bevorderen. Dit kon mooi gecombineerd worden met het uitgraven van het noordoostelijk deel van de Lewenborg singel.

Hierna vatte een bewoner het idee op om naast het natuurlijke bestand van wilgen en elzen het gebied te verrijken met eetbare planten en bomen. Er werden stekjes van bramen, rode en zwarte aalbes geplant. In het kader van de Eetbare Stad, een project van de Natuur- en Milieufederatie Groningen, konden er 3 walnotenbomen geplant worden. Eentje werd vernield en later werd een tweede bij een natuurwerkdag door een leerling per ongeluk omgezaagd. Het bleek een taaie te zijn, want in 2014, liep deze okkernoot, zoals ze ook wel genoemd worden weer fors uit.. Tijdens diezelfde natuurwerkdag werd ook het broodnodige uitdunnen van de eerder genoemde elzen en wilgen ter hand genomen. Het bos dat dreigde een monocultuur van dunne rechtopgaande bomen te worden. Nu is er weer licht en ruimte voor andere struiken en kruidachtigen. Ook is er steeds meer diversiteit voor andere organismen, een aantal grote boomstammen die al enige jaren op een open plek liggen zijn in de herfst een klein eldorado voor de paddestoelenspotter geworden.

Door de storm van oktober 2013 zijn een aantal forse wilgen omgegaan, die nu aan een tweede leven als klauterobject zijn begonnen. Ook in 2013 werd aan de westkant van het Smulbos 2013 een amfibieënvijver en een bloemenakker aangelegd. In de toekomst zullen er in het Smulbos nog pecannoten, frambozen en Japanse wijnbessen geplant worden. Het gebiedje is er met recht één die in de lijn van de gedachten van Louis Le Roy volop in ontwikkeling is.

Snel naar een ander gebied: